Leviticus

De naam van dit boek is genomen van de voornaamste materie die daarin verhandeld wordt, dewelke is van de Levitische ceremoniën, met haar toebehoren; welker bediening en waarneming den priesters en Levieten (die beiden uit den stam van Levi gesproten waren) tot onderhouding van den heiligen godsdienst door des Heeren ordinantie bevolen was. Want hier worden meest ceremoniële wetten gesteld, niet alleen van verscheidene soorten der offeranden, van reine en onreine, zo personen, als gedierten, van hoogtijden, en vierdagen; maar ook van de priesters ten aanzien zo van hun personen, als van hun ambt. Hierbij komen morele wetten, lerende wat men naar de wet der tien geboden doen, of laten moet. Boven deze zijn er burgerlijke wetten, en ordinantiën van straffen tegen enige gruwelijke zonden, door de overheid uit te voeren. Onder de wetten worden historiën ingevoegd van de inwijding der priesters in hun ambt, van de zalving van den tabernakel en zijn gereedschap, van de dadelijke bediening van het priesterlijk ambt, en de bevestiging deszelven door een Goddelijk teken, en straffen der twee priesters Nadab en Abihu, die zich in hun ambt vergrijpen, en van de straf eens godslasteraars. Ook vinden wij hier beloften aan degenen die Gods wetten zouden onderhouden, en schrikkelijke dreigementen tegen degenen die ze zouden overtreden. Deze dingen alle zijn geschied in één maand, te weten, van het begin van het tweede jaar nadat de Israëlieten uit Egypte gekomen waren, tot het begin van de tweede maand van hetzelve jaar.

De inleiding van de Statenvertalers op dit boek, in de tekst van GBS Bijbel Online.