Vers 1 Middelpunt van ons verlangen,
trooster van 't ontrust gemoed,
Jezus, onze dankb're zangen
loven uwe liefdegloed.
Gij woudt van de hemel dalen
op deez' diep bedorven aard',
en voor ons de schuld betalen,
die ons bang gemoed bezwaart.
Vers 2 Liefde, met wat medelijden
zaagt Gij Adams kind'ren aan!
Voor die zondaars woudt Gij strijden,
om hen van de vloek t' ontslaan.
Ja, Gij storttet bloed en tranen
in het bang Gethsémane,
om voor ons de weg te banen
naar 't gewest van rust en vree.
Vers 3 Liefd', in U is al ons leven,
Gij, Gij zijt ons hoogste goed!
Ja, uw kruis heeft ons gegeven
wat ons eeuwig leven doet.
O, hoe zijn w' aan U verbonden,
Jezus, Redder, 's Vaders Zoon,
onze harten, onze monden
juichen dankbaar tot uw troon!