Vers 2 Het wintergraan, met zorg vergaard,
zonk met een stille beed' in d' aard',
uw adem hield het wakker;
en 't zaad is heerlijk opgegaan,
wij zien het langzaam rijpend graan
reeds golven langs de akker.
Voleindig wat uw hand begon,
schenk aan het zwellend ooft uw zon,
aan 't dorstig land uw regen,
en over 't evangeliezaad,
dat in ons hart ontkiemen gaat,
een milde Pinksterzegen.
Advertentie