Vers 1 O Kerstnacht, schoner dan de dagen!
Hoe kan Herodes 't licht verdragen,
dat in uw duisternisse blinkt
en wordt gevierd en aangebeden!
Zijn hoogmoed luistert naar geen reden,
hoe schel die in zijn oren klinkt.
Vers 2 Hij poogt d' Onnooz'le te vernielen
door 't moorden van onnooz'le zielen,
en wekt een stad- en landgeschrei
in Bethlehem en op den akker
en maakt den geest van Rachal wakker,
die waren gaat door beemd en wei.
Vers 3 Bedrukte Rachal, schort dit waren:
uw kind'ren sterven martelaren
en eerstelingen van het zaad,
dat uit uw bloed begint te groeien
en heerlijk tot Gods eer zal bloeien
en door geen tirannie vergaat.