Vers 1 Steeds geslingerd en bewogen,
dobb'ren w' op de levenszee.
Slechts de hoop blinkt van den hogen,
en daarheen rijst onze bee.
Vader, Gij voorkomt die beden,
Gij rijkt ons uwen hand, vol macht,
en in uwe mogendheden
staat de zwakheid op in kracht!
Vers 2 G' overwint eens al ons lijden:
sterker dan het leed zijt Gij!
Eens zult G' onze ziel bevrijden
van haar harde slavernij.
Ja, dit lichaam wordt na lijden
eens bekleed met heerlijkheid;
doch eerst na een moeilijk strijden
zien wij ons dat deel bereid.
Vers 3 Zaal'ge strijd, die Gij helpt dragen
en verzoet door 't heerlijkst lot!
Wie weet niet, hoe 't korte klagen
leidt tot eeuwig heilgenot?
U, o Vader, U zij ere,
lof zij aan de Zoon bereid,
U, o Geest van onze Here,
zij de lof in eeuwigheid!