Opening van het zevende zegel
Vers 1 En toen Het het zevende zegel geopend had, werd er een stilzwijgen in den hemel, omtrent van een half uur.1 Het het zevende zegel geopend had, Namelijk het laatste van het boek met zeven zegelen, hetwelk het Lam uit de hand van dengene, die op den troon zat, heeft ontvangen; Openb. 5:7.2 een stilzwijgen in den hemel, Dat is, ene stilte van spreken en van geluid van andere stemmen, die tevoren gehoord waren; door welke stilte sommigen verstaan een stilte van vervolging der gemeente op aarde, die na het ten onderbrengen der heidense tirannen door Constantijn voor een kleinen tijd heeft geduurd. Anderen nemen deze stilte voor een ernstige verwachting van alle geesten in den hemel van hetgeen op de opening van dit zevende zegel zou volgen. En wordt ook door enigen genomen van de handelwijze, die in den tempel op het uur des gebeds placht gebruikt te worden, als de priesters in het heilige gingen om te roken, gelijk hier de engel terstond zal doen, en de gehele gemeente die buiten was in stilte verwachtte de uitkomst van den priester, gelijk te zien is Luk. 1:10.Vers 2 En ik zag de zeven engelen, die voor God stonden; en hun werden zeven bazuinen gegeven.3 de zeven engelen, Door deze zeven engelen verstaan sommigen de gehele menigte der heilige engelen, die rondom den troon van God gedurig staan, omdat het getal van zeven een volmaakt getal is. Doch dit kan alhier ook wel van zeven bijzondere engelen worden verstaan, die uit al de menigte waren gevorderd, om dezen bijzonderen last van God te ontvangen. En de engelen worden gezegd voor God te staan, Openb. 8:2 en Luk. 1:19, en het aangezicht van den Vader in den hemel altijd te zien, Matth. 18:10, omdat zij altijd toegang hebben tot den troon Gods, en altijd bereid zijn om Gods bevelen te ontvangen en uit te voeren; Hebr. 1:14.4 zeven bazuinen gegeven. Namelijk om de een na den ander Gods oordelen over de mensen te verkondigen, gelijk van Openb. 8:7 tot het einde van Openb. 9zal verhaald worden.Vers 3 En er kwam een andere engel, en stond aan het altaar, hebbende een gouden wierookvat; en hem werd veel reukwerks gegeven, opdat hij het met de gebeden aller heiligen zou leggen op het gouden altaar, dat voor den troon is.5 een andere engel, en stond Namelijk van een andere natuur, die hier tussenbeiden is gekomen eer de andere zeven hebben gebazuind; en door dezen engel wordt hier noodwendig Christus onze Middelaar verstaan, de engel des verbonds en het aanschijn Gods, Jes. 63:9, en Mal. 3:1; die alleen de priester des hemels is, en onze gebeden met het reukwerk Zijner verdiensten, op het gouden altaar, dat is, op zichzelf Gode tot een aangenamen reuk offert en voordraagt, gelijk betuigd wordt Rom. 8:34; Ef. 5:2; Hebr. 4:14, en Hebr. 9:24, en Hebr. 13:10,15; 1 Joh. 2:1.6 gegeven, opdat hij het met Namelijk van God Zijn Vader, dewijl Hij Hem tot een Middelaar heeft gesteld.7 de gebeden aller heiligen Grieks zou geven de gebeden. Dit verstaan enigen van de gebeden aller gelovigen op aarde, die gedurig tot God roepen en zuchten, dat Zijn rijk kome, en dat Hij hen verlosse van den boze. Anderen verstaan dit van de gebeden der martelaars in het bijzonder, waarvan hiervoor is gesproken, Openb. 6:10; doch kan wel van al de gebeden der kinderen Gods in het algemeen verstaan worden.Vers 4 En de rook des reukwerks, met de gebeden der heiligen, ging op van de hand des engels voor God.8 met de gebeden der heiligen, Of gelegd bij de gebeden.9 ging op van de hand Namelijk om van den Vader verhoord te worden; waarna de volgende oordelen Gods, als een vrucht dezer verhoring zouden volgen. Zie Hand. 10:4.Vers 5 En de engel nam het wierookvat, en vulde dat met het vuur des altaars, en wierp het op de aarde; en er geschiedden stemmen, en donderslagen, en bliksemen, en aardbeving.10 het wierookvat, en vulde Het Griekse woord betekent eigenlijk wierook, maar uit hetgeen volgt blijkt, dat het hier voor het wierookvat moet worden genomen, gelijk ook Openb. 7:3.11 het vuur des altaars, en Hierdoor wordt Christus' vurige begeerte verstaan, waardoor Hij begeert, dat onze gebeden, gevoegd met Zijn verdiensten, Gode aangenaam zijn, en door Hem verhoord worden; Joh. 17:24.12 wierp het op de aarde; Namelijk het vuur van het altaar, waardoor gelijk Hij altijd begeert hetgeen zalig is voor Zijn gelovigen, alzo begeert Hij ook dat de rechtvaardigheid van God Zijn Vader uitgevoerd worde tegen de onbekeerlijke verdrukkers Zijner gemeente. Zie Ps. 2:12; gelijk dit ook uit de vruchten van de bazuinen der zeven engelen zal blijken.13 en er geschiedden stemmen, Namelijk tot een teken, dat de voorbede des engels verhoord was, gelijk zij altijd verhoord wordt. Zie Joh. 11:4,42, en Joh. 12:28,29.