Door de Rode Zee
Vers 1 Toen sprak de Heere tot Mozes, zeggende:Vers 2 Spreek tot de kinderen Israëls, dat zij wederkeren, en zich legeren voor Pi-hachiroth, tussen Migdol en tussen de zee, voor Baäl-zefon; daar tegenover zult gij u legeren aan de zee.1 voor Pi-hachiroth, Anders, voor den mond van Chiroth; dat is, voor de engte, of ingang, tussen de bergen van Chiroth.2 Migdol en tussen de zee, De naam van een stad in Egypte, Jer. 44:1.Vers 3 Farao dan zal zeggen van de kinderen Israëls: Zij zijn verward in het land; die woestijn heeft hen besloten.3 Farao dan zal zeggen van de kinderen Israëls: Te weten, wanneer hij horen zal dat gij terug zijt gegaan, en op een zeer ongelegen plaats gelegerd zijt.4 die woestijn heeft hen besloten. Hebreeuws, de woestijn heeft over hen besloten.Vers 4 En Ik zal Farao's hart verstokken, dat hij hen najage; en Ik zal aan Farao en aan al zijn heir verheerlijkt worden, alzo dat de Egyptenaars zullen weten, dat Ik de Heere ben. En zij deden alzo.5 verheerlijkt worden, God behaalt eer, zowel in het straffen der goddelozen, als in het ontfermen over zijn uitverkorenen; Ezech. 28:22; Rom. 9:22,23.6 Egyptenaars zullen weten, Zowel die, welke in de zee verdrinken zullen, als die, welke in het leven blijven zullen.7 zij deden alzo. Dat is, zij gingen terug, gelijk de Heere hun geboden had.Vers 5 Toen nu den koning van Egypte werd geboodschapt, dat het volk vluchtte, zo is het hart van Farao en van zijn knechten veranderd tegen het volk, en zij zeiden: Waarom hebben wij dat gedaan, dat wij Israël hebben laten trekken, dat zij ons niet dienden?8 dat zij ons niet dienden? Hebreeuws, van ons te dienen.Vers 6 En hij spande zijn wagen aan, en nam zijn volk met zich.Vers 7 En hij nam zeshonderd uitgelezene wagens, ja, al de wagens van Egypte, en de hoofdlieden over die allen.9 al de wagens van Egypte, Versta, die allen, welke men in de haast heeft kunnen krijgen.10 hoofdlieden over die allen. Het Hebreeuwse woord heeft zijn oorsprong van drie, of derde, zodat enigen hier verstaan de derde soort of orde bij den koning.Vers 8 Want de Heere verstokte het hart van Farao, den koning van Egypte, dat hij de kinderen Israëls najaagde; doch de kinderen Israëls waren door een hoge hand uitgegaan.11 door een hoge hand uitgegaan. Dat is, door Gods macht; vergelijk Exod. 13:16. Anders, openlijk, vrijmoediglijk, in goede orde. Zie Exod. 13:18, en in het aanzien der Egyptenaars, Num. 33:3.Vers 9 En de Egyptenaars jaagden hen na, en achterhaalden hen, daar zij zich gelegerd hadden aan de zee; al de paarden, de wagens van Farao en zijn ruiters, en zijn heir; nevens Pi-hachiroth, voor Baäl-zefon.Vers 10 Als Farao nabij gekomen was, zo hieven de kinderen Israëls hun ogen op, en ziet, de Egyptenaars togen achter hen; en zij vreesden zeer; toen riepen de kinderen Israëls tot den Heere.12 de Egyptenaars togen achter hen; Anders, Egypte toog, of reisde; dat is, de Egyptenaars.Vers 11 En zij zeiden tot Mozes: Hebt gij ons daarom, omdat er in Egypte gans geen graven waren, weggenomen, opdat wij in deze woestijn sterven zouden? Waarom hebt gij ons dat gedaan, dat gij ons uit Egypte uitgevoerd hebt?Vers 12 Is dit niet het woord, dat wij in Egypte tot u spraken, zeggende: Houd af van ons, en laat ons de Egyptenaren dienen? Want het ware ons beter geweest de Egyptenaren te dienen, dan in deze woestijn te sterven.Vers 13 Doch Mozes zeide tot het volk: Vreest niet, staat vast, en ziet het heil des Heeren, dat Hij heden aan ulieden doen zal, want de Egyptenaars, die gij heden gezien hebt, zult gij niet weder zien in eeuwigheid.13 vast, Dat is, wankelt niet in uw hart.14 het heil des HEEREN, Dat is, de victorie, die de Heere geven zal. Zie Gen. 49:18.15 gij heden gezien hebt, Anders, gelijk gij hen heden gezien hebt.Vers 14 De Heere zal voor ulieden strijden, en gij zult stil zijn.16 gij zult stil zijn. Alsof hij zeggen wilde: Gijlieden zult niets er toe doen, noch met woorden, noch met werken, de Heere zal voor u vechten. Of, weest gijlieden maar stil, houdt op van murmureren tegen God en mij.Vers 15 Toen zeide de Heere tot Mozes: Wat roept gij tot Mij? Zeg den kinderen Israëls, dat zij voorttrekken.Vers 16 En gij, hef uw staf op, en strek uw hand uit over de zee, en klief dezelve, dat de kinderen Israëls door het midden der zee gaan op het droge.Vers 17 En Ik, zie, Ik zal het hart der Egyptenaren verstokken, dat zij na hen daarin gaan; en Ik zal verheerlijkt worden aan Farao en aan al zijn heir, aan zijn wagenen en aan zijn ruiteren.17 En Ik, zie, Anders, wat mij aangaat, ziet, Ik zal.18 daarin gaan; Te weten, in de zee.Vers 18 En de Egyptenaars zullen weten, dat Ik de Heere ben, wanneer Ik verheerlijkt zal worden aan Farao, aan zijn wagenen en aan zijn ruiteren.Vers 19 En de Engel Gods, Die voor het heir van Israël ging, vertrok, en ging achter hen; de wolkkolom vertrok ook van hun aangezicht, en stond achter hen.19 de Engel Gods, Exod. 13:21 wordt Hij genoemd de Heere.Vers 20 En zij kwam tussen het leger der Egyptenaren, en tussen het leger van Israël; en de wolk was te gelijk duisternis en verlichtte den nacht; zodat de een tot den ander niet naderde den gansen nacht.20 duisternis en verlichtte den nacht; Duisternis bij de Egyptenaars, die achter kwamen, en verlichtende de Israëlieten, die voorgingen.Vers 21 Toen Mozes zijn hand uitstrekte over de zee, zo deed de Heere de zee weggaan, door een sterken oostenwind, dien gansen nacht, en maakte de zee droog, en de wateren werden gekliefd.21 maakte de zee droog, Hebreeuws, zette de zee ter droogte.Vers 22 En de kinderen Israëls zijn ingegaan in het midden van de zee, op het droge; en de wateren waren hun een muur, aan hun rechter hand en aan hun linkerhand.22 zijn ingegaan in het midden van de zee, De kinderen Israëls hadden tevoren wel een anderen, bekwamer weg kunnen ingaan dan door de Rode zee, maar het heeft God den Heere beliefd, hen daardoor te doen passeren, om Farao en zijn heirleger te doen verdrinken, en zijn kracht te betonen.