Wederopname van een boetvaardige
Vers 5 Doch indien iemand bedroefd heeft, die heeft niet mij bedroefd, maar ten dele (opdat ik hem niet bezware) ulieden allen.9 niet mij bedroefd, maar Namelijk alleen.10 ten dele (opdat Dat is, enigszins. Zo spreekt de apostel van deze fout, niet om die te verkleinen, maar omdat deze persoon nu behoorlijk leedwezen daarvan had, en hij hen tot weder aanneming van denzelven terstond vermanen zou.Vers 6 Den zodanige is deze bestraffing genoeg, die van velen geschied is.11 deze bestraffing genoeg, Dit verstaan sommigen van de uiterste kerkelijke straf of ban, die de apostel bevolen had dat men tegen dezen mens zou oefenen, 1 Cor. 5:3, en verstaan het woord genoeg van den korten tijd, welken hij deze straf zou hebben gedragen. Doch anderen menen uit al de omstandigheden van dezen tekst dat deze mens nu door de regeerders der gemeente vermaand en ernstig bestraft zijnde, den kerkelijken ban met zijne boetvaardigheid is voorgekomen, alzo de ban de uiterste straf is der kerken, en die niet alleen voor velen, maar voor de gehele gemeente moest geschieden, en dat de Corinthiërs Paulus' raad door Titus hierover hebben begeerd, wat zij nu verder, alzo hij boetvaardig was, in zijne zaak doen zouden, gelijk blijkt uit het volgende 7e hoofdstuk; waarop hij antwoordt dat deze bestraffing van velen, dat is, van de regeerders der gemeente gedaan, waarop zulk ernstig leedwezen was gevolgd, nu genoeg was, en dat zij hem voorts weder zouden opnemen, om hem door te grote droefheid niet tot wanhoop te brengen.Vers 7 Alzo dat gij daarentegen hem liever moet vergeven en vertroosten, opdat de zodanige door al te overvloedige droefheid niet enigszins worde verslonden.12 vergeven en Dat is, niet verder tegen hem handelen, maar hem weder aannemen en van de uiterste straf ontslaan. Deze woorden van Paulus zien niet op enige macht der kerk om de zonden voor God te vergeven, hetwelk God alleen toekomt, maar om volgens Gods Woord te verklaren dat den boetvaardige de zonden voor God vergeven zijn, en dienvolgens denzulken te vertroosten en zijne ontbinding voor de gemeente, die door hem ontsticht was, te verklaren. Zie Matth. 18:18; Joh. 20:23.13 verslonden. Dat is, tot zulk ene droefheid vervalt, dat hij daardoor in wanhoop geraken zou.Vers 8 Daarom bid ik u, dat gij de liefde aan hem bevestigt.14 bid ik u, dat gij Of, vermaan.15 de liefde aan hem Namelijk die Christus tegen den boetvaardigen zondaar wil bewezen of bevestigd hebben; Matth. 18:21,22.Vers 9 Want daartoe heb ik ook geschreven, opdat ik uw beproeving mocht verstaan, of gij in alles gehoorzaam zijt.16 uwe beproeving mocht Dat is, een proef van u nemen, en daaruit uwe oprechtheid verstaan in dit stuk.17 in alles gehoorzaam zijt. Dat is, in het onderhouden van al de geboden van Christus, waarvan dit er ook een is. Zie Matth. 16:19, en Matth. 18:15.Vers 10 Dien gij nu iets vergeeft, dien vergeef ik ook; want zo ik ook iets vergeven heb, dien ik vergeven heb, heb ik het vergeven om uwentwil, voor het aangezicht van Christus, opdat de satan over ons geen voordeel krijge;18 vergeeft, dien vergeef zie hiervan de verklaring 2 Cor. 1:7.19 om uwentwil, Dat is, om mijne eenstemmigheid met u in het waarnemen van Christus' bevelen en onze onderlinge liefde hierin te betonen.20 voor het aangezicht van Dat is, oprecht als in Christus' tegenwoordigheid, die alles ziet en hoort. Of, in den persoon Christus, gelijk dit woord in het voorgaande hoofdstuk, 2 Cor. 1:11, is genomen, dat is in den naam van Christus. Zie 2 Cor. 5:20.21 over ons geen Of, opdat wij van den Satan niet worden overvallen, overwonnen, ingenomen. Het Griekse woord betekent meer krijgen of hebben dan iemand toekomt, wordt van de gierigaards voornamelijk gebruikt, en is ene gelijkenis, genomen van de gierige kooplieden, die alle gelegenheden zoeken om de mensen te bedriegen.Vers 11 Want zijn gedachten zijn ons niet onbekend.22 Zijne gedachten zijn Dat is, zijne listen, raadslagen of aanslagen, 2 Cor. 10:5, die somwijlen door te grote slapheid der kerktucht de zondaren in slaap zoekt te wiegen, en somwijlen door te grote strengheid tot wanhoop te brengen.Vers 12 Voorts, als ik te Troas kwam, om het Evangelie van Christus te prediken, en als mij een deur geopend was in den Heere, zo heb ik geen rust gehad voor mijn geest, omdat ik Titus, mijn broeder, niet vond;23 Troas kwam Van deze plaats en reis van Paulus, zie breder Hand. 16:8, enz.24 ene deur geopend Dat is, gelegenheid. Zie 1 Cor. 16:9.25 geen rust gehad Namelijk om daar zeer lang stil te zijn, hoewel Paulus aldaar ook ene gemeente gesticht heeft, gelijk blijkt uit 2 Cor. 2:14 en uit 2 Tim. 4:13.Vers 13 Maar, afscheid van hen genomen hebbende, vertrok ik naar Macedonië.