Elísa doet ijzer op het water drijven
Vers 1 En de kinderen der profeten zeiden tot Elisa: Zie nu, de plaats, waar wij wonen voor uw aangezicht, is voor ons te eng.1 wonen Of, zitten; te weten, als leerjongens, om van u als onzen leermeester onderwezen te worden. Zie boven, 2 Kon. 2:3, en 2 Kon. 4:38, en hier in 2 Kon. 6:2.Vers 2 Laat ons toch tot aan de Jordaan gaan, en elk van daar een timmerhout halen, dat wij ons daar een plaats maken, om er te wonen. En hij zeide: Gaat heen.2 timmerhout Versta, om daarvan balken of iets anders te maken.3 halen Hebreeuws, nemen; dat is, nemen en brengen; hetwelk is halen. Zie Gen. 12:15.Vers 3 En er zeide een: Het believe u toch te gaan met uw knechten. En hij zeide: Ik zal gaan.Vers 4 Zo ging hij met hen. Als zij nu aan de Jordaan gekomen waren, hieuwen zij hout af.Vers 5 En het geschiedde, als een het timmerhout velde, dat het ijzer in het water viel; en hij riep, en zeide: Ach, mijn heer, want het was geleend.4 ijzer Versta, de bijl, die van ijzer gemaakt was. Of, het ijzer der bijl, hetwelk van den steel in het water viel.Vers 6 En de man Gods zeide: Waar is het gevallen? En toen hij hem de plaats gewezen had, sneed hij een hout af, en wierp het daarhenen, en deed het ijzer boven zwemmen.5 hij hem Te weten, zijn discipel, dien dat ijzer ontvallen was.6 hij een hout af, Namelijk, Elisa.7 en deed Anders, toen zwom het ijzer.Vers 7 En hij zeide: Neem het tot u op. Toen stak hij zijn hand uit, en nam het,